بیماری آبله مرغان از چه طریق منتقل می شود و بهترین راهکار درمانی آن چیست؟

آبله مرغان (Varicella) یک بیماری ویروسی بسیار مسری است که عمدتاً از طریق ویروس واریسلا زوستر (Varicella-zoster virus) منتقل می‌شود. این ویروس از طریق راه‌های مختلفی می‌تواند منتقل شود که در ادامه به توضیح آنها می‌پردازیم:

انتقال از طریق قطرات تنفسی

یکی از اصلی‌ترین روش‌های انتقال آبله مرغان، از طریق قطرات تنفسی است. زمانی که فرد مبتلا به آبله مرغان سرفه یا عطسه می‌کند، قطرات ریز حاوی ویروس وارد هوا می‌شوند. اگر فرد دیگری این قطرات را تنفس کند، ممکن است به ویروس آلوده شود. این نوع انتقال می‌تواند به خصوص در محیط‌های بسته و جمعیت‌های متراکم به سرعت رخ دهد.

انتقال از طریق تماس مستقیم

آبله مرغان می‌تواند از طریق تماس مستقیم با مایع وزیکول‌های پوستی فرد مبتلا نیز منتقل شود. وزیکول‌ها یا تاول‌های آبله مرغان حاوی مقدار زیادی ویروس هستند. لمس کردن این تاول‌ها و سپس لمس چشم، بینی یا دهان می‌تواند منجر به انتقال ویروس شود. به همین دلیل توصیه می‌شود که افراد مبتلا از خراشیدن یا ترکاندن تاول‌ها خودداری کنند.

انتقال از طریق سطوح آلوده

اگرچه کمتر شایع است، اما ممکن است ویروس واریسلا زوستر از طریق سطوح آلوده نیز منتقل شود. هنگامی که قطرات تنفسی یا مایع وزیکول‌ها روی سطوح مختلف (مانند دستگیره‌ها، اسباب بازی‌ها، و غیره) قرار می‌گیرند و فرد دیگری با این سطوح تماس پیدا می‌کند و سپس دست خود را به چشم، بینی یا دهان می‌زند، ممکن است به ویروس آلوده شود.

انتقال در دوران بارداری

اگر زن بارداری به آبله مرغان مبتلا شود، ویروس می‌تواند از طریق جفت به جنین منتقل شود. این انتقال می‌تواند عوارض جدی برای جنین ایجاد کند. زنان باردار باید به شدت از تماس با افراد مبتلا به آبله مرغان خودداری کنند و در صورت نیاز، واکسن آبله مرغان قبل از بارداری دریافت کنند.

دوره سرایت

فرد مبتلا به آبله مرغان می‌تواند ویروس را از ۱ تا ۲ روز قبل از ظهور بثورات پوستی تا زمانی که تمامی وزیکول‌ها به زخم‌های خشک تبدیل شوند، انتقال دهد. این دوره معمولاً حدود ۷ تا ۱۰ روز طول می‌کشد. بنابراین، افراد مبتلا باید در این دوره از تماس نزدیک با دیگران، به ویژه افراد دارای نقص ایمنی و زنان باردار، خودداری کنند.

پیشگیری از انتقال

واکسیناسیون

یکی از مؤثرترین روش‌های پیشگیری از انتقال آبله مرغان، واکسیناسیون است. واکسن آبله مرغان می‌تواند به طور قابل توجهی خطر ابتلا و انتقال بیماری را کاهش دهد. واکسن به‌طور معمول در دو دوز، یکی در سن ۱۲ تا ۱۵ ماهگی و دیگری در سن ۴ تا ۶ سالگی، تزریق می‌شود.

رعایت بهداشت فردی

رعایت بهداشت فردی، شامل شستن مرتب دست‌ها، استفاده از ماسک در صورت لزوم و جلوگیری از تماس نزدیک با افراد مبتلا، می‌تواند به کاهش انتقال آبله مرغان کمک کند.

جداسازی بیماران

افراد مبتلا به آبله مرغان باید تا زمان خشک شدن کامل وزیکول‌ها از دیگران جدا شوند. این جداسازی به ویژه در محیط‌های مدرسه، مهدکودک و خانه‌های سالمندان اهمیت دارد.

تمیز کردن و ضدعفونی کردن سطوح

تمیز کردن و ضدعفونی کردن سطوحی که ممکن است با قطرات تنفسی یا مایع وزیکول‌ها آلوده شده باشند، می‌تواند خطر انتقال ویروس را کاهش دهد.

نتیجه‌گیری

در حالی که آبله مرغان اغلب به عنوان یک بیماری خفیف در نظر گرفته می‌شود، می‌تواند در برخی موارد به عوارض جدی و حتی مرگبار منجر شود. پیشگیری از طریق واکسیناسیون و مراقبت‌های بهداشتی مناسب می‌تواند به کاهش این عوارض کمک کند.